De voeding van Jesse gaat super! Die nieuwe fles lijkt dé oplossing. De maagsonde is vandaag weg gehaald, dat is natuurlijk helemaal mooi. Ik heb Hanneke en Jesse om 4 uur opgehaald vanmiddag. Sara is blij dat mam en pap nu weer samen thuis zijn. Fijn om het hele gezin bij elkaar te hebben!

Jesse mag bijna het ziekenhuis uit! Erg spannend, ik ben de hele tijd aan het kijken of we alles wel goed geregeld hebben. Jesse mocht vandaag van de monitorbewaking af, er waren geen bijzonderheden in de hartactie en ademhaling dus hij mocht er af. De flesjes van Jesse worden steeds voller, en we zien dat Jesse er moeite mee heeft om ze leeg te drinken. Hij wordt moe en verslikt zich dan, best vervelend om te zien! Hopen dat Jesse morgen wel naar huis mag, dat was de bedoeling voor zover Hanneke en ik weten. De kinderarts is vandaag langs geweest en heeft een zogenaamde Habermann fles voorgeschreven, kijken of dat helpt!

Hanneke en ik zijn best bezorgd over de gezondheid van Jesse. We weten nog niet precies hoe we Jesse moeten verzorgen, hoe we dit in de toekomst moeten doen. Jesse zal veel aandacht nodig hebben denken we. We hebben al veel opgezocht over het syndroom van Down. Ik vraag me af of Jesse nog wel besneden mag worden, een joodse traditie! Ik had me hier erg op verheugd. Hanneke en ik hebben besloten de vragen die we nog hebben op te gaan schrijven. We hebben veel hulp van de verpleegkundigen op de afdeling vind ik, ze proberen ons zo goed mogelijk te helpen. Jesse heeft nog weinig kracht, daarom blijft Hanneke nog kolven zodat Jesse dit via een speen kan drinken. Als dat niet lukt, moet Jesse waarschijnlijk een sonde! Jesse groeit wel goed gelukkig, een heeft een super leuke lach.

Vanochtend hebben we Jesse in bad gedaan onder de begeleiding van een verpleegkundige. We vonden dat erg leuk om te doen. Jesse was erg vermoeid en ging na het badje slapen. Jesse werd hierna gestimuleerd om wakker te worden en hij deed toen zijn best om de borst te pakken te krijgen. Na een aantal keren zuigen, kreeg Jesse een grauwe kleur in zijn gelaat. We waren heel erg geschrokken. Waarnaar de verpleegkundige kort de mond en keelholte uit gezuigd heeft. Na de toediening van zuurstof kleurde Jesse snel weer bij. De verpleegkundige heeft contact opgenomen met de kinderarts. Waaruit een echo onderzoek gemaakt moest worden in de loop van de ochtend. Uit de echo blijkt dat Jesse een aangeboren hartafwijking heeft. Gelukkig is het maar een klein defect, dat zich vanzelf herstelt in de loop van de jaren. In verband met extra observatie is Jesse overgeplaatst naar de afdeling Neonatologie.

Jesse maakt een tevreden indruk, is een rustig kereltje. We zijn heel erg trots op onze lieve zoontje. Maar hij moet wel nog wat extra onderzoekje plaatsvinden in verband met de mogelijke diagnose syndroom van Down. We hopen natuurlijk dat het een vermoeden is en dat Jesse het niet heeft. Hanneke is al begonnen met het geven van borstvoeding aan Jesse.

Hanneke heeft begin deze week een zwangerschapscontrole gehad bij de gynaecoloog. Die heeft besloten i.v.m. de lichamelijke en geestelijke conditie van Hanneke de baring in te gaan leiden. Hanneke is nu 38 weken en drie dagen zwanger. Alles overvalt Hanneke een beetje, maar ze is toch wel blij dat ze weet waar ze aan toe is.

Na 7 uur weeën en driekwartier persen werd onze Jesse geboren. Jesse werd meteen op de buik van Hanneke gezet. De golf van blijheid is word snel weggevaagd door intens verdriet. Want de twijfel is of Jesse het syndroom van Down heeft. Jesse heeft een Apgarscore van 8/9/9.

Het gewicht van Jesse is 3210 gr en hij heeft een lengte van 48 cm. Dit heb ik op het geboortekaartje van Jesse gezet. Het geboortekaartje ziet er zo uit.

Ik verlies urine, ik denk dat het komt doordat mijn bekkenbodemspieren verzwakken, omdat de baby er op drukt. We hebben alles gereed voor de bevalling. En nu maar wachten wanneer ik ga bevallen. Sara en Reuven maken net als ik een zware periode mee. Dit is zowel voor mij als voor hen een lastige periode. Maar we hopen dat alles goed gaat, dus we bekijken het positief. Begin volgend week heb ik een zwangerschapscontrole bij de gynaecoloog. Vanaf nu schrijft Reuven in het dagboek van mij, om het toch bij te houden en omdat ik dat zelf niet meer kan.

Ik denk dat mijn baby aan het indalen is in het bekken. Waardoor mijn baarmoeder samentrekkingen veroorzaakt. Ik heb op dit moment een harde buik gekregen. Het voelt ook alsof de baby op mijn bekkenbodemspieren aan het drukken is.

Het lijkt alsof ik niet meer met mijn voeten in mijn schoenen pas. Ook heb ik het gevoel dat mijn borsten erg zijn gegroeid de laatste 2 weken. Maar volgens mij komt dat doordat ik borstvoeding ga geven. Reuven zegt tegen mij dat ik regelmatig moet gaan rusten, maar wel genoeg moet bewegen zodat alles goed doorbloed. Reuven heeft het zwaar met de huishouden en met Sara. Ook zijn we al bezig met het uitzoeken van een mooi geboortekaartje. Ik heb er eentje in een tijdschrift gezien.

Vooral deze weken van de zwangerschap verlopen erg moeizaam. De pijn neemt steeds meer toe. Ook mijn mobiliteit neemt erg af. Ik heb nou een dikke buik en moet ervoor zorgen dat ik goed rechtop moet gaan staan. Het is moeilijk om in balans te blijven, maar ik zal mijn best doen. Ik vind het erg jammer voor Reuven, want nu komt alle huishouden neer op Reuven. Ook moet Reuven gaan zorgen voor Sara, want dat kan ze niet alleen. Gelukkig blijft Reuven positief en gaat het proberen.

Mijn klachten nemen heel erg toe, heb erg veel last aan mijn bekken. Ook ben ik erg vermoeiend en uitgeput. Dit zorgt ervoor dat ik moet stoppen met werken. Sara en Reuven vinden ook dat ik moet gaan stoppen met werken en thuis moet gaan rusten.

Ik ben heel erg moe en de pijn wil maar niet minder worden. Ik heb het gevoel dat ik uitgeput raak. Ik ben naar de gynaecoloog geweest voor een onderzoek. De gynaecoloog heeft aangegeven dat ik last heb van bekkeninstabiliteit. Ook heeft de gynaecoloog me doorverwezen naar een fysiotherapeut.

Het is nu de 28^e week van mijn zwangerschap en ik heb heel veel last van mijn bekken. Ook heb ik voortdurend pijn en heb moeite met lopen. Ik ben heel erg bang dat er iets misgaat. Ook Sara vind het niet leuk dat ik nu veel pijn heb. Ze vraagt zich af of het goed gaat met de baby. Gelukkig is het met de baby wel goed.

Ik heb bij mijn zwangerschapsgymnastiek aangegeven dat ik last heb van mijn bekken. Ik hoop dat er iets aan gedaan kan worden. Reuven is een beetje ongerust hierover. Hij wil graag dat ik me laat onderzoeken.

Ik ben nu al een half jaar zwanger. Ik heb ook al een beetje pijn gekregen aan mijn bekken. Daar heb ik last van, maar ik ga wel gewoon door met de zwangerschapsgymnastiek. Misschien dat de pijn hierdoor lichter word. We hebben mooie namen verzonnen voor onze baby. Als het een meisje wordt, dan zal ze Aniek heten. Als het een jongen wordt, dan zal hij Jesse heten.

Deze week ben ik begonnen met de zwangerschapsgymnastiek. Ik vind de andere moeders allemaal heel aardig, het meeste gaan nu aan de slag voor de tweede zwangerschap, net als ik. De cursus wordt gegeven door een fysiotherapeut. Tijdens deze cursus doe ik een aantal oefeningen om mijn spieren soepeler en steviger te maken. Vooral mijn buikspieren en bekkenbodemspieren krijgen speciale aandacht om rugklachten en kramp tijdens de zwangerschap en bevalling te voorkomen of te verminderen. Ook wordt er veel aandacht besteed aan ademhalingstechnieken.

Ik krijg deze week een zwangerschapscontrole, waarbij de verloskundige de controle bij me doet. Reuven is ook heel erg blij dat we een kindje er bij krijgen, hij heeft het aan iedereen al verteld dat ik zwanger ben, en we worden vaak gebeld. Ook heb ik me aangemeld voor zwangerschapsgymnastiek. Volgende week moet ik al beginnen! Het lijkt me leuk om de andere aanstaande moeders te ontmoeten. Maar natuurlijk is het ook spannend.

Het is gebeurd!
De eerste kriebels in mijn buik! Ik voel me geweldig, alsof ik vlinders in mijn buik heb. Het is een heel raar gevoel, maar ik weet dat dit de bewegingen zijn van mijn kindje. Bij Sara dacht ik eerst dat het mijn darmen waren, maar nu weet ik zeker dat het gevoel het kindje is. Sara vind het helemaal geweldig, ze rent meteen naar me toe als ik zeg dat ik wat voel in mijn buik. Dan wil ze graag luisteren en voelen aan mijn buik.

Deze week zijn we gaan shoppen voor een wiegje! We hebben een hele mooie gekocht. Ik ben er heel blij mee! Hij is groen, super! Ik heb het plaatje uitgeknipt uit de folder. Ook hebben we bedacht dat we op de gele muren van de babykamer onderaan de muren nog gras gaan schilderen met mooie bloemen er in.

Reuven is inmiddels klaar met het verven van de babykamer, het is mooi geworden! Ik vind het fijn dat het eindelijk af is. De geur van de verf wil me nog wel eens misselijk maken dus ik ben blij dat ik dat niet meer hoef te ruiken. Sara wil steeds vaker aan mijn buik zitten, ze vindt het zo raar dat mama’s buik groter word!

Weer een week later en ik voel me nog steeds prima! De misselijkheid is nog steeds aan de minderende kant, en met de vermoeidheid gaat het ook steeds beter. We zijn al aan het nadenken voor namen! Spannend, we moeten namelijk een aantal meisjes en jongensnamen verzinnen. We hebben voor de babykamer verf uitgezocht, en Reuven is begonnen met het verven.

Ik zit nu in mijn 16^e week en ben wat minder misselijk, dat vind ik heel fijn, maar ik ben nog steeds erg vermoeid. Volgens mij hoort dat allemaal bij de zwangerschap dus het gaat prima!
Deze week was trouwens de laatste week van moeders voor moeders. Aan het eind van de week worden de verzamelde volle flessen opgehaald.
Ook zijn we nu samen aan het kijken voor de babykamer. Voor alle spullen, wat we nodig hebben. Hier maken we een lijstje voor. Sara vindt het allemaal leuk en interessant wat we aan het doen zijn. Gelukkig is Sara blij dat ze een broertje/zusje erbij krijgt.